آخرین زمینلرزه های ایران و نواحی مجاور
 

 
نویسنده : ابراهیم وکیلی گندمانی
تاریخ : یکشنبه ۱٢ خرداد ۱۳٩٢
نظرات

رفتم سراغ وبلاگ "فانوس سایه ها | حسین زینلیان بروجنی" دیدم متنی گذاشته من دیدم بد نیست که این متن رو بذارم توی وبلاگ. ولی بعد از رفتن به سایت ستاد مردمی حیات طیبه | دکتر سعید جلیلی دیدم این اصلاً متن نیست بلکه شعره که از وبلاگ فقط جلیلی هم هست. و دوباره مجبور شدم این پست رو ویرایش کنم.

تو نباید می­ آمدی آقای جلیلی
چرا که انتخابات
آن­طور که تو فکر می ­کنی نیست
و برای رئیس جمهور شدن
چیزی بیشتر از آبرو لازم است
انتخابات پول می­ خواهد
پول زیاد…
آنقدر زیاد که همه را راضی کند
و بهانه را
از رسانه­ های زرد و مایل به سبز بگیرد

برای پیروز شدن
باید زرنگ بود
و با همه ائتلاف کرد
باید به همه سهمی داد
و حرف­ های همه را به استثنای مردم شنید

می­دانی!
قیمت یک بیلبورد بیست متری…
دویست هزار تومان است
و حقوق تو
حتی در محله خودت
کفاف به تصویر کشیدنت را نمی­ دهد…
همان گونه که آن پای مصنوعی
سال ها
شرمنده حضور تو در نماز بوده است

دنیای سیاست
دنیای پرخرجی است
باید برای روز مبادا
جایی در لندن داشته باشی
و خانه­ ای در دزاشیب
که حداقل
ده میلیارد بیرزد
چرا که مردها زیر بار شکست نمی­ روند
و گاه لازم  است
برای حفظ جایگاه
کشور را به آتش بکشند


آقای جلیلی
پراید خودروی مطمئنی نیست
و خیلی­ ها
با پراید به مقصد نرسیده اند
برای ثبت نام
باید  بنز داشت
آن هم چندتا
تا خدای نکرده در راه نمانی
و دست مردم به شما نرسد

آقای جلیلی
برای رئیس جمهور شدن
باید رنگی غیر از خاک انتخاب کرد
تا طرفدارانت به چشم بیایند
و چشم مردم
از حضور بی شمارشان
در خیابان های شهر بترسد

برای رئیس جمهور شدن
باید شبکه داشت
نه از وبلاگ­ های یک مشت بچه
که با لپ­ تاپ­ های اپل…
باید هزاز هزار
لپ­ تاپ خیرات کنی
تا طرفدارانت
برایت در بالاترین
خبرهای خوب خوب داغ کنند
و الآن
قیمت یک لپ­ تاپ
دست کم حقوق چهارتا کارگر است

آقای جلیلی
برای رئیس جمهور شدن
باید رسانه داشته باشی
نه شعارهای رسا
و تو چه ­طور رئیس جمهور بشوی
وقتی بی­ بی­ سی دعایت نمی­کند
و رادیو اسرائیل
از زیر تورات ردت نکرده است..؟

وقتی آن قدر ساده ای
که اگر در خیابان تصادف کنی
حتی پلیس نمی­ شناسدت
و راننده از ترس تو به لکنت نمی­ افتد…

آقای جلیلی قبول کن
هیچ کس نمی­ شناسدت
چون هیچ دادگاهی خبر سازت نکرده­ است
نه در دانشگاهی سهمی داشته ای
و نه فرزندانت
در خیابان
مردم را به جان هم انداخته اند

آقای جلیلی
میدان سیاست نیز
پر از مین­ های خطرناک است
و تو
و تو با آن پای پلاستیکی
بهتر از هر کس دیگر
معنای مین را می­ فهمی
اما این مین­ ها
خیلی خطرناک­ترند
و نه فقط پا را
که هستی آدم را می­ سوزانند
وقتی کسی نباشد
که آبرویش را برای باز کردن معبر روی آن­ها بیاندازد
و به نفعت کنار بکشد

آقای جلیلی
تو فرزند انقلابی
و مثل بعضی
انقلاب فرزند تو نیست
تو دستی در بازار ارز نداری
و دلار
به احترام تو سر تعظیم فرود نمی­ آورد
و چگونه سر فرود آورد
که تو هیچ گاه
و در هیچ مأموریتی
دلار را
به رسمیت نشناخته­ ای
و برای حقوق دلاری تعظیم نکرده­ ای

آقای جلیلی
تو اقتصادی نیستی
و اقتصاد با تو بیگانه است
تو مثل بعضی
برای خودت
صندوق ذخیره ارزی نداری
و دست هایت
لطافت اسکناس­ های سبز را درک نکرده است
تو حتی
نتوانسته ­ای
پولی پس انداز کنی
که آتیه فرزندانت باشد

تو تنهایی
تنهای تنها
و همه همرزمانت تنهایت گذاشته اند
حتی پایت هم
تو را برای این روزهای سخت
همراهی نکرده است
و اسرائیل هنوز هم که هنوز است
بر عکس بعضی
با تو سر جنگیدن دارد
چون مملکت ارث پدری ات نبوده
که آن را به کنگره آمریکا بفروشی
و آنها هم تشویقت کنند

آقای جلیلی
قبول کن اشتباه کرده ای
و نباید می­آمدی

منبع: ستاد مردمی حیات طیبه|دکتر سعید جلیلی


 
 
طراح - عکاس - ساخت کلیپ - بعضی وقت ها شعر هم می گم --- لیسانس نرم افزار کامپیوتر
ابراهیم وکیلی گندمانی